Znaleziska takie mogą być również inspiracją dla twórców powieści sensacyjnych, tak jak odkryty w Göbekli Tepe tajemniczy kompleks sakralny posłużył Tomowi Knoksowi za punkt wyjścia mrożącej krew w żyłach fabuły Sekretu Genezis. Niewątpliwie początek tej powieści jest całkiem obiecujący, gdyż autor skutecznie przykuwa uwagę czytelników dzięki temu, że umiejętnie przeplata dwa intrygujące i bardzo różniące się wątki. W pierwszym z nich Rob Luttrell, korespondent zagraniczny "Timesa", wkrótce po przybyciu do Göbekli Tepe przekonuje się, że badania archeologiczne mogą być nie tylko fascynujące, ale i niestety niebezpieczne. Okazuje się bowiem, że odkrycie tajemnicy sprzed wieków jest najwyraźniej komuś tak bardzo nie na rękę, że zarówno ekipie badaczy, jaki i głównemu bohaterowi zagraża realne niebezpieczeństwo... Równolegle możemy obserwować śledztwo angielskiej policji w sprawie serii okrutnych zabójstw, których sprawcy prawdopodobnie wzorowali się na różnych sposobach składania rytualnych ofiar z ludzi, które były charakterystyczne dla wielu dawnych kultur. Ujęcie zabójców jest o tyle utrudnione, że nie pozostawiają oni po sobie praktycznie żadnych śladów, a ich motywy też są nieznane, gdyż na pierwszy rzut oka zamordowanych nic nie łączyło...

Jak łatwo przewidzieć, dwa toczące się równocześnie wątki w pewnym momencie muszą się połączyć - i niestety nie wyszło to Sekretowi Genezis na dobre. Po pierwsze epatowanie okrucieństwem przy kolejnych opisywanych morderstwach wcale nie buduje atmosfery napięcia i zagrożenia, lecz jedynie wywołuje u czytelników poczucie obrzydzenia i niesmaku. Po drugie Tom Knox za wszelką cenę starał się, by zwroty akcji były zupełnie nieprzewidywalne. ( czytaj dalej ).

Autorem recenzji jest Marcin Mroziuk, ukazała sie ona 17 lutego 2010 na stronach Wirtualnej Polski, pt: Makabra w archeologicznym sosie.