Tym, którzy wątpią.
Ponieważ oni mają rację.

ROZDZIAŁ 1

CZAS, CIERPLIWOŚĆ, PASJA

„Potrzebujemy cierpliwości”.

Karl-Heinz Rummenigge

„Potrzebujemy pasji”.

Matthias Sammer

„Potrzebujemy czasu”.

Pep Guardiola

MOMENT 1

ZAGADKA KASPAROWA

Nowy Jork, październik 2012 r.

Garri Kasparow pokręcił głową, kończąc sałatkę. I po raz trzeci wypowiedział te same słowa:

– To niemożliwe.

Tym razem przemówił z pewną irytacją w głosie. Pep Guardiola uporczywie pytał, dlaczego legendarny Kasparow uważa, że niemożliwa jest rywalizacja z młodym mistrzem Magnusem Carlsenem, wówczas najbardziej obiecującym szachistą na świecie.

Kolacja przebiegała w serdecznej atmosferze. Guardiola i Kasparow poznali się kilka tygodni wcześniej i kataloński trener od razu dał do zrozumienia, że jest zafascynowany wielkim mistrzem. Kasparow uosabia cechy, które Pep ceni ponad wszystko: wytrwałość, wysiłek, inteligencję, poświęcenie, upór, wewnętrzną stabilność… Guardiola był zachwycony, że mógł poznać go osobiście, dwukrotnie zjeść z nim kolację i porozmawiać o rywalizacji, ekonomii, technologii oraz naturalnie o sporcie. Już od kilku miesięcy był odcięty od elity światowego futbolu, ciesząc się spokojem w Nowym Jorku. Zakończył triumfalny okres w Barcelonie, najwspanialszy, obfitujący w największe sukcesy, najbardziej pasjonujący w historii katalońskiego klubu oraz prawdopodobnie najlepszy w światowym futbolu: sześć trofeów zdobytych w jednym roku, a łącznie czternaście z dziewiętnastu możliwych w ciągu czterech sezonów. Lista osiągnięć Guardioli była nadzwyczajna. By tego wszystkiego dokonać, musiał się wypalić. Wyczerpany i rozdrażniony, pożegnał się z Barceloną, zanim mogłoby dojść do nieodwracalnych szkód.

W Nowym Jorku chce zacząć od nowa. Rok spokoju i ciszy, zapomnienia i odpoczynku. Czas przeznaczony na naładowanie baterii, które się wyczerpały. Czas dla rodziny, którą zaniedbał ze względu na zobowiązania w pracy. Czas na poznanie nowych rzeczy i spotkania z przyjaciółmi. Jednym z nich jest Xavier Sala i Martín, wykładowca ekonomii na Uniwersytecie Columbia, skarbnik Barçy w latach 2009–2010, w końcowym okresie prezesury Joana Laporty. Sala i Martín jest szanowanym, cenionym na całym świecie ekonomistą i dobrym przyjacielem Guardiolów. Od dawna mieszka w Nowym Jorku, co odegrało zasadniczą rolę w rozwianiu niektórych wątpliwości, jakie rodzina Pepa żywiła co do tego miasta: dzieci nie mówiły po angielsku, a Cristina, żona Pepa, miała mnóstwo pracy w rodzinnej firmie w Katalonii. Nie byli przekonani do decyzji Pepa. To Sala i Martín namówił dzieci i Cristinę do przeprowadzki do Nowego Jorku, gdzie życie okazało się dużo lepsze, niż się spodziewali.

Sala i Martín jest również bliskim przyjacielem Garriego Kasparowa.

Pewnego jesiennego dnia Guardiolowie chcieli zaprosić ekonomistę na wieczorne spotkanie.

– Przykro mi, Pep, ale na ten wieczór mam już plany: umówiłem się na kolację z państwem Kasparowami – wyjaśnił Sala i Martín, po czym zasugerował mu, aby na kolację udał się razem z nim.

Pep był zachwycony tym pomysłem, podobnie jak sam Kasparow oraz jego żona Daria. Spotkanie okazało się fascynujące. Nie rozmawiali o szachach ani o piłce nożnej, lecz o wynalazkach i technologii, o łamaniu ustanowionych norm, o zaletach płynących z niepoddawania się wobec napotykanych trudności, wreszcie o pasji. O pasji rozmawiali dużo. Kasparow wyłożył swoje pesymistyczne poglądy na rozwój technologiczny: świat znajduje się w finansowym zastoju, stwierdził, a potencjał technologiczny służy głównie do zabawy, ponieważ nowe wynalazki nie mają takiego znaczenia jak te dawne. Kasparow zauważył, że wynalezienie internetu nie może być porównywane z odkryciem elektryczności, które oznaczało prawdziwą ekonomiczną zmianę całego świata, pozwoliło kobietom pracować i przyśpieszyło wzrost gospodarczy na świecie. Uznał, że prawdziwy wpływ internetu na gospodarkę produktywną (nie finansową) jest znacznie mniejszy od wpływu elektryczności. Jako przykład podał iPhone’a, którego moc procesora jest znacznie wyższa od mocy komputerów Apolla 11 – AGC (Apollo Guidance Computer) miał sto tysięcy razy mniejszą pamięć RAM niż obecny smartfon. Tamte komputery służyły do wysłania człowieka na Księżyc – powiedział Kasparow – a teraz wykorzystujemy moc telefonu komórkowego do zabijania ptaków (aluzja do popularnej gry Angry Birds).

Sala i Martín, człowiek o niepospolitym umyśle, był zachwycony spotkaniem Kasparowa i Guardioli.

– Fascynował mnie widok dwóch inteligentnych mężczyzn rozprawiających o technologii, wynalazkach, pasji i złożoności świata – powiedział.

Kasparow i Guardiola byli tak zaintrygowani sobą nawzajem, że kilka tygodni później spotkali się na następnej kolacji, na którą Sala i Martín nie mógł pójść, ponieważ przebywał akurat w Ameryce Południowej; towarzyszyła im za to Cristina Serra, żona Pepa. Tego drugiego wieczoru, i owszem, rozmawiano o szachach. Guardiolę zaskoczyła bezwzględność Kasparowa mówiącego o Norwegu Magnusie Carlsenie i typującego go na nowego mistrza świata (rzeczywiście został nim rok później, w listopadzie 2013 roku, kiedy pokonał Viswanathana Ananda 6,5–3,5). Kasparow chwalił umiejętności młodego mistrza (22 lata), którego nawet szkolił potajemnie w 2009 roku, i wyjawił kilka słabości, które Carlsen musiał skorygować, jeśli chciał całkowicie zawładnąć światem szachów. To właśnie wtedy Guardiola zapytał Kasparowa o to, czy byłby w stanie zagrać z Norwegiem i go pokonać. Odpowiedź była zaskakująca:

– Mam zdolności, żeby z nim wygrać, ale to niemożliwe.

Pep pomyślał, że chodzi o poprawność polityczną, o dyplomację, którą tak wybuchowy człowiek jak Kasparow mógł się wykazać. Dlatego też nie odpuścił:

– Ależ Garri, skoro masz zdolności, to dlaczego nie mógłbyś go pokonać?

Na drugie pytanie padła taka sama odpowiedź:

– To niemożliwe.

Guardiola jest uparty, bardzo uparty. I nie wypuścił kości, którą Kasparow pozwolił mu gryźć. Zadał pytanie po raz trzeci, podczas gdy szachista coraz bardziej zamykał się w swoim ochronnym pancerzu, ze wzrokiem wbitym w talerz, jak w czasach, kiedy musiał bronić słabej pozycji na szachownicy. Ponownie odpowiedział, nieco burkliwym tonem:

– To niemożliwe.

Guardiola zmienił taktykę, odsunął talerz z sałatką, którą ledwie tknął, i postanowił zaczekać, aż nadarzy się kolejna szansa, by poznać powody, dla których Kasparow nie był w stanie pokonać młodego Carlsena. Nie tylko z ciekawości, jaką wzbudzał u niego taki człowiek jak Kasparow, ale także dlatego, że był świadomy, iż odpowiedź może zawierać jeden z kluczy do sportu na wysokim poziomie. Zaledwie cztery miesiące wcześniej Guardiola odszedł z ławki trenerskiej Barcelony po zdobyciu czternastu z dziewiętnastu trofeów, zostawiając za sobą niezwykłe osiągnięcia, niemal niewiarygodne, by nie powiedzieć: niewyobrażalne. Zrezygnował, ponieważ w głębi duszy czuł pustkę, był wyczerpany, wypalony do granic możliwości, niezdolny do dalszej pracy i wzbogacania drużyny, która zdobyła wszystko, co było do zdobycia. Pierwsza i jedyna w historii futbolu, która zdobyła sześć możliwych trofeów w ciągu jednego roku. Guardiola opuścił Barcelonę ze względu na wyczerpanie, a teraz, kilka miesięcy później, już wypoczęty i pogodny, czując, że energia wróciła do jego ciała, a zwłaszcza do jego umysłu, siedział naprzeciwko jednej z największych legend sportu, która stanowczo powtarzała, że ma jeszcze zdolności, żeby wygrać, ale że dla niej jest to niemożliwe.

Pepa oczywiście zżerała ciekawość, ale zagadka Kasparowa stawała się bardziej zawiła niż anegdota, którą trzeba wyjaśniać wnukom. Rozwiązanie tej szarady mogło dać odpowiedź na pytanie, które od dawna nurtowało Guardiolę: Dlaczego tak bardzo wypalił się w Barcelonie? I przede wszystkim jak uniknąć takiego wyczerpania sił w przyszłości?

Gdybym miał zdefiniować Pepa Guardiolę, to powiedziałbym, że jest on człowiekiem, który wątpi we wszystko. Źródłem tych wątpliwości nie jest niepewność ani strach przed nieznanym: to poszukiwanie nieistniejącej perfekcji. Guardiola wie, że niemożliwe jest jej osiągnięcie, ale do niej dąży. Stąd też bierze się uczucie, które często mu towarzyszy: wrażenie, że wciąż nie dokończył dzieła. Żeby zapanować nad wątpliwościami, Guardiola wykorzystuje obsesję. Jest świadomy, że do najlepszego rozwiązania może zbliżyć się tylko wtedy, gdy odrzuci wszystkie inne opcje. Pod tym względem przypomina szachowego mistrza, który przed wykonaniem ruchu analizuje wszelkie możliwe posunięcia. Obsesja rozwiewania wątpliwości to wrodzona cecha Guardioli, który potrafi długo rozmyślać nad każdą sprawą, zanim podejmie ostateczną decyzję.

Kiedy przygotowuje się do meczu, nie wątpi w zaangażowanie swojej drużyny: jego piłkarze wyjdą na boisko, żeby atakować, utrzymywać się przy piłce i wygrać spotkanie. Chociaż są to bardzo złożone pojęcia, szkicowane są małymi kreskami. Wielkie koncepcje są trwałe, ale zarazem składają się z wielu małych pomysłów, które on nieustannie analizuje w tygodniu poprzedzającym mecz, zastanawiając się nad podstawowym składem, nad wkładem w grę danego piłkarza w porównaniu z innym, nad ruchami, jakie będzie w stanie wykonać określony zawodnik w zależności od tego, jak wypadnie rywal, nad współpracą danego piłkarza z konkretnym kolegą, nad tym, jak będą się łączyć poszczególne linie drużyny w zależności od tego, jak zaatakuje przeciwnik...

Umysł Guardioli przypomina umysł szachisty, który ocenia i rozważa wszystkie ruchy własne i rywala, starając się przewidzieć rozwój zdarzeń. Bez względu na to, przeciwko komu gra, przygotowanie jest identyczne: nie będzie ani chwili odpoczynku, aż wszystkie możliwe warianty zostaną przeanalizowane i rozebrane na czynniki pierwsze. A kiedy Guardiola już to zrobi, wróci do nich ponownie. To właśnie Manel Estiarte, jego prawa ręka w Barcelonie i w Bayernie, nazywa „zasadą trzydziestu dwóch minut”, nawiązując do ograniczonych szans na to, że Pep przestanie na jakiś czas myśleć o futbolu. Estiarte wykorzystuje wszystkie dostępne środki, żeby niekiedy powstrzymać obsesję trenera i zapewnić mu rozrywkę, ale z doświadczenia wie, że ten spokój nie będzie trwał dłużej niż pół godziny.

– Zabierasz go na obiad do restauracji, żeby zapomniał o futbolu, ale po trzydziestu dwóch minutach już widać, że wraca do złych nawyków. Kieruje wzrok na sufit restauracji, przytakuje, udaje, że cię słucha, ale już na ciebie nie patrzy. Znowu myśli o lewym obrońcy drużyny przeciwnika, o kryciu środkowego pomocnika, o zatrzymaniu skrzydłowego... Minęło pół godziny, a on wraca do wewnętrznej analizy – wyjaśnia Estiarte.

Jeśli drużyna za nim stoi, jeśli Bayern go wspiera, Pep nie pogrąża się bardzo w tym ciągłym stresie, w stałym analizowaniu wszystkich możliwości. W niektóre dni Estiarte nakazuje mu opuścić Säbener Straße, gdzie mieści się ośrodek treningowy Bayernu, i odpocząć. Guardiola wraca do domu, bawi się trochę z dziećmi, a po półgodzinie idzie do swojego kącika, który przygotował w głębi korytarza – kącika, który nie jest nawet małym pokojem – i tam na nowo zaczyna swoje analizy. Minęły trzydzieści dwie minuty i ponownie trzeba wszystko sprawdzić, mimo że tego dnia już czwarty raz wraca do tego samego zagadnienia.

Dlatego właśnie tak ważna była dla niego odpowiedź Garriego Kasparowa. Stąd taki upór Pepa, by rozwiązać tę zagadkę. Dlaczego taki legendarny mistrz jak Kasparow, któremu nie brakuje zdolności, uważa, że niemożliwe jest pokonanie rywala?

To Cristina i Daria, żony, damy przy tamtym nowojorskim stole, pomogły odkryć tajemnicę. Skierowały rozmowę na temat pasji, potem wymogów i emocjonalnego wyczerpania, i wreszcie umysłowej koncentracji. Być może to problem koncentracji, zasugerowała Cristina. A Daria podała odpowiedź:

– Gdyby to był tylko jeden mecz i trwałby dwie godziny, wówczas Garri mógłby pokonać Carlsena. Ale tak nie będzie: mecz wydłużyłby się do pięciu albo sześciu godzin, a Garri nie chciałby znów przechodzić przez cierpienie związane z takim wielogodzinnym wysiłkiem umysłowym i ciągłym analizowaniem rozmaitych możliwości. Carlsen jest młody i nie zdaje sobie sprawy, jak bardzo jest to wyczerpujące. Garri nie chciałby znów przechodzić tego dzień po dniu. Jeden byłby w stanie się skoncentrować na dwie godziny, a drugi na pięć. Dlatego zwycięstwo jest niemożliwe.

Tamtej nocy Guardiola mało spał. I dużo rozmyślał.

MOMENT 2

W MONACHIUM PADA DESZCZ

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 3

DO BAYERNU

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 4

DLACZEGO? DLACZEGO?

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 5

PIERWSZY TRENING

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 6

PIERWSZY MECZ

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 7

LAHM I CIASTKA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 8

OWOCE TRYDENTU

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 9

HOTEL PTAKÓW

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 10

AŻ SIĘ ZMĘCZYLI

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 11

GRAĆ NA ZEWNĄTRZ

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 12

DEKONSTRUKCJA JAKO METODA TWÓRCZA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 13

CIERPLIWOŚĆ CZY PASJA?

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 14

PORAŻKA W DORTMUNDZIE

Dostępne w wersji pełnej.

ROZDZIAŁ 2

PIERWSZE TROFEUM

„Częścią szachów,
gry logicznej w całym tego słowa znaczeniu,
jest szczęście, szczęście i szczęście”.

Ksawery Tartakower, arcymistrz

MOMENT 15

JUŻ WYLECZENI

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 16

LEKCJA DEFENSYWY

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 17

LEKCJA TRWA DALEJ

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 18

OBSERWOWAĆ I MYŚLEĆ

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 19

LEKARZE I KONTUZJE

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 20

PELLEGRINI JAKO TERMOMETR

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 21

CEL: WYGRAĆ BUNDESLIGĘ

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 22

PIERWSZA KOLACJA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 23

RESTAURACJA PIŁKARZY

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 24

ODWIECZNA NIENAWIŚĆ DO TIKI-TAKI

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 25

DZWONY FRYBURGA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 26

CHŁOPCY, JA NIE UMIEM STRZELAĆ KARNYCH

Dostępne w wersji pełnej.

ROZDZIAŁ 3

2013, WSPANIAŁY ROK

„Najbardziej niebezpieczny jest ten, kto się boi”.

Ludwig Börne

MOMENT 27

STRACH I PRZEWIDYWANIE

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 28

PRZEPIS
NA ZDOBYCIE MISTRZOSTWA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 29

BURZA SAMMER

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 30

ODKRYCIE

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 31

MAPA SKARBÓW

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 32

RAFINHA, NAJWAŻNIEJSZY PIŁKARZ

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 33

DZIEWIĘĆDZIESIĄT CZTERY PODANIA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 34

DZIEŃ ZASŁONY

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 35

CZTERY LINIE

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 36

RONDA I BUM-BUM

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 37

DOMINOWAĆ W DORTMUNDZIE

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 38

RIBÉRY CHCE Z TOBĄ POROZMAWIAĆ

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 39

DOSKONAŁOŚĆ TO BAŃKA MYDLANA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 40

ODPRĘŻENIE

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 41

KULMINACJA WSPANIAŁEGO ROKU

Dostępne w wersji pełnej.

ROZDZIAŁ 4

MISTRZOSTWO W MARCU

„Ludzie mają bardzo otwarty umysł na nowe rzeczy,
jeśli są dokładnie takie same jak te stare”.

Charles Kettering

MOMENT 42

ZMIANA PEPA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 43

WIECZÓR, W KTÓRY WYGRALI LIGĘ

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 44

ANALIZA RYWALA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 45

NAJWAŻNIEJSZA JEST EWOLUCJA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 46

PASJA. ENERGIA. PRZYGOTOWANIE

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 47

SKONCENTROWANI NA CHAMPIONS LEAGUE

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 48

CUDOWNA RĘKA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 49

BUNDESLIGA POD ZNAKIEM LAHMA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 50

KONTROLA, KONTROLA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 51

POCZEKAM NA CIEBIE, ULI

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 52

BLOKADA FRANCKA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 53

BASTIAN ZAPRASZA

Dostępne w wersji pełnej.

ROZDZIAŁ 5

UPAŚĆ I SIĘ PODNIEŚĆ

„Nie możesz docenić sukcesu, jeśli nigdy nie przegrałeś”.

Steffi Graf

MOMENT 54

THIAGO ODNIÓSŁ KONTUZJĘ

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 55

PEP PO MECZU

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 56

KILKA SYMPTOMÓW

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 57

2-3-3-2 PRZECIWKO MANCHESTEROWI UNITED

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 58

DODAJ MI DUŻO PAPRYKI

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 59

LECZENIE Z PORAŻKI

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 60

ZDERZENIE KULTUROWE

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 61

KATASTROFA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 62

WSPARCIE RUMMENIGGE

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 63

MEA CULPA

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 64

DRUŻYNY TO MOMENTY

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 65

JAVI I ROBBEN, OBRONA I ATAK

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 66

Z TYMI, KTÓRZY WIERZĄ

Dostępne w wersji pełnej.

MOMENT 67

DZIECKO I KAPITAN

Dostępne w wersji pełnej.

EPILOG

SŁOWO PEPA

Dostępne w wersji pełnej.

PODZIĘKOWANIA

Dostępne w wersji pełnej.

Spis treści

Karta tytułowa

Rozdział 1: CZAS, CIERPLIWOŚĆ, PASJA

Moment 1: ZAGADKA KASPAROWA

Moment 2: W MONACHIUM PADA DESZCZ

Moment 3: DO BAYERNU

Moment 4: DLACZEGO? DLACZEGO?

Moment 5: PIERWSZY TRENING

Moment 6: PIERWSZY MECZ

Moment 7: LAHM I CIASTKA

Moment 8: OWOCE TRYDENTU

Moment 9: HOTEL PTAKÓW

Moment 10: AŻ SIĘ ZMĘCZYLI

Moment 11: GRAĆ NA ZEWNĄTRZ

Moment 12: DEKONSTRUKCJA JAKO METODA TWÓRCZA

Moment 13: CIERPLIWOŚĆ CZY PASJA?

Moment 14: PORAŻKA W DORTMUNDZIE

Rozdział 2: PIERWSZE TROFEUM

Moment 15: JUŻ WYLECZENI

Moment 16: LEKCJA DEFENSYWY

Moment 17: LEKCJA TRWA DALEJ

Moment 18: OBSERWOWAĆ I MYŚLEĆ

Moment 19: LEKARZE I KONTUZJE

Moment 20: PELLEGRINI JAKO TERMOMETR

Moment 21: CEL: WYGRAĆ BUNDESLIGĘ

Moment 22: PIERWSZA KOLACJA

Moment 23: RESTAURACJA PIŁKARZY

Moment 24: ODWIECZNA NIENAWIŚĆ DO TIKI-TAKI

Moment 25: DZWONY FRYBURGA

Moment 26: CHŁOPCY, JA NIE UMIEM STRZELAĆ KARNYCH

Rozdział 3: 2013, WSPANIAŁY ROK

Moment 27: STRACH I PRZEWIDYWANIE

Moment 28: PRZEPIS NA ZDOBYCIE MISTRZOSTWA

Moment 29: BURZA SAMMER

Moment 30: ODKRYCIE

Moment 31: MAPA SKARBÓW

Moment 32: RAFINHA, NAJWAŻNIEJSZY PIŁKARZ

Moment 33: DZIEWIĘĆDZIESIĄT CZTERY PODANIA

Moment 34: DZIEŃ ZASŁONY

Moment 35: CZTERY LINIE

Moment 36: RONDA I BUM-BUM

Moment 37: DOMINOWAĆ W DORTMUNDZIE

Moment 38: RIBÉRY CHCE Z TOBĄ POROZMAWIAĆ

Moment 39: DOSKONAŁOŚĆ TO BAŃKA MYDLANA

Moment 40: ODPRĘŻENIE

Moment 41: KULMINACJA WSPANIAŁEGO ROKU

Rozdział 4: MISTRZOSTWO W MARCU

Moment 42: ZMIANA PEPA

Moment 43: WIECZÓR, W KTÓRY WYGRALI LIGĘ

Moment 44: ANALIZA RYWALA

Moment 45: NAJWAŻNIEJSZA JEST EWOLUCJA

Moment 46: PASJA. ENERGIA. PRZYGOTOWANIE

Moment 47: SKONCENTROWANI NA CHAMPIONS LEAGUE

Moment 48: CUDOWNA RĘKA

Moment 49: BUNDESLIGA POD ZNAKIEM LAHMA

Moment 50: KONTROLA, KONTROLA

Moment 51: POCZEKAM NA CIEBIE, ULI

Moment 52: BLOKADA FRANCKA

Moment 53: BASTIAN ZAPRASZA

Rozdział 5: UPAŚĆ I SIĘ PODNIEŚĆ

Moment 54: THIAGO ODNIÓSŁ KONTUZJĘ

Moment 55: PEP PO MECZU

Moment 56: KILKA SYMPTOMÓW

Moment 57: 2-3-3-2 PRZECIWKO MANCHESTEROWI UNITED

Moment 58: DODAJ MI DUŻO PAPRYKI

Moment 59: LECZENIE Z PORAŻKI

Moment 60: ZDERZENIE KULTUROWE

Moment 61: KATASTROFA

Moment 62: WSPARCIE RUMMENIGGE

Moment 63: MEA CULPA

Moment 64: DRUŻYNY TO MOMENTY

Moment 65: JAVI I ROBBEN, OBRONA I ATAK

Moment 66: Z TYMI, KTÓRZY WIERZĄ

Moment 67: DZIECKO I KAPITAN

EPILOG: SŁOWO PEPA

PODZIĘKOWANIA

Karta redakcyjna

Tytuł oryginału: Herr Pep

© RocaEditorial, 2014

Copyright © for the Polish e-book edition by REBIS Publishing House Ltd., Poznań 2014

First published in Spanish in 2013 by RocaEditorial.

This agreement by arrangement with SalmaiaLit and Roca Editorial

All rights reserved

Informacja o zabezpieczeniach

W celu ochrony autorskich praw majątkowych przed prawnie niedozwolonym utrwalaniem, zwielokrotnianiem i rozpowszechnianiem każdy egzemplarz książki został cyfrowo zabezpieczony. Usuwanie lub zmiana zabezpieczeń stanowi naruszenie prawa.

Redaktor: Krzysztof Tropiło

Projekt i opracowanie graficzne okładki: Zbigniew Mielnik

Fotografia na okładce

© Alexander Hassenstein/Bongarts/Getty Images

Wydanie I e-book

(opracowane na podstawie wydania książkowego:

Herr Guardiola, wyd. I, Poznań 2014)

ISBN 978-83-7818-322-8

Dom Wydawniczy REBIS Sp. z o.o.

ul. Żmigrodzka 41/49, 60-171 Poznań

tel. 61-867-47-08, 61-867-81-40; fax 61-867-37-74

e-mail: rebis@rebis.com.pl

www.rebis.com.pl

Plik opracował i przygotował Woblink

woblink.com