Książkę tę dedykuję
sprawie demokratyzacji medycyny

Prolog

Cząsteczki insuliny wtargnęły do krwiobiegu niczym miniaturowa armia. Szybko przedzierając się przez żyły, ruszyły prosto do serca i stamtąd tętnicami dalej. W ciągu kilku sekund rozprzestrzeniły się na całe ciało. Czepiały się receptorów błon komórkowych i otworzyły bramy komórkowe dla glukozy. Ta w jednej chwili wlała się do wszystkich komórek organizmu, co wywołało gwałtowny spadek jej stężenia w krwiobiegu. Jako pierwsze negatywne skutki tej zmiany odczuły neurony, które nie potrafiąc magazynować glukozy, potrzebują regularnych jej dostaw do prawidłowego funkcjonowania. W miarę upływu czasu i postępu inwazji komórki nerwowe, zwłaszcza te w mózgu, pozbawione glukozy działały coraz gorzej. Wkrótce albo wysyłały błędne informacje, albo przestały wysyłać je w ogóle. Potem zaczęły obumierać.

Westwood, Los Angeles, Kalifornia
poniedziałek, 7 kwietnia 2014, 2.35

Kasey Lynch wybudziła się gwałtownie ze snu. Śnił jej się koszmar, któremu towarzyszyło narastające uczucie niepokoju i grozy. Zdezorientowana nie wiedziała przez chwilę, gdzie się znajduje. Potem sobie przypomniała: w mieszkaniu swojego narzeczonego, doktora George’a Wilsona. Od miesiąca nocowała tam dwa lub trzy razy w tygodniu, ilekroć George, trzecioroczny rezydent na radiologii w Centrum Medycznym Los Angeles University, nie miał dyżuru. Spał teraz obok niej. Słyszała jego cichy, rytmiczny oddech.

Kasey studiowała podyplomowo psychologię dziecięcą na Los Angeles University i przez ostatni rok pracowała jako wolontariuszka na oddziale pediatrycznym w Centrum Medycznym. To tam na radiologii, dokąd czasami prowadziła małych podopiecznych na badania, poznała George’a. Urzekła ją jego pewność siebie, serdeczne obejście i świetny kontakt z dziećmi. Przystojna twarz i krzywy uśmiech też były niczego sobie. Był serdeczny i miły, a ona cechy te szczególnie ceniła i lubiła myśleć, że są też częścią jej osobowości. Zaręczyli się zaledwie przed czterema tygodniami, choć nadal nie ustalili daty ślubu. Oświadczyny George’a wprawdzie miło, ale jednak ją zaskoczyły: szwankujące zdrowie nauczyło ją ostrożnego podejścia do stałych zobowiązań. Tyle że oboje z George’em wpadli po uszy i nic nie dało się na to poradzić. Żartowali nawet, że szybkie tempo, w jakim rozwija się ich związek, wynika z faktu, że od lat nieświadomie siebie szukali.

Ale o drugiej trzydzieści nad ranem jej myśli dalekie były od romantycznych uniesień. Gdy tylko się obudziła, wiedziała, że jest z nią źle, bardzo źle. Była zlana potem, czuła się fatalnie, i to nie tylko przez senny koszmar. Od czasów dzieciństwa chorowała na cukrzycę typu pierwszego i teraz z miejsca się zorientowała, co się stało: spadło stężenie glukozy we krwi. Incydenty hipoglikemii przydarzały jej się wielokrotnie w przeszłości i wiedziała, że musi wypić coś słodkiego, i to szybko.

Jednak kiedy zaczęła się podnosić, pokój gwałtownie zawirował. Opadła z powrotem na poduszkę, do obezwładniającego zawrotu głowy dołączyło dzikie walenie serca. Sięgnęła po komórkę. Zawsze pilnowała, by mieć ją na podorędziu, i wieczorem zostawiła ją ładującą się na stoliku nocnym. Chciała zadzwonić do swojego nowego lekarza, by się uspokoić, a potem pójść do kuchni po sok pomarańczowy. Nowy lekarz był niezwykły, dostępny nawet o tej godzinie.

Szybko zdała sobie jednak sprawę, że potrzebuje bezpośredniej pomocy, i próbowała wyciągnąć rękę, żeby obudzić George’a, ale jej prawa ręka ważyła chyba z tonę. Nie mogła nawet unieść jej z materaca. George leżał blisko, tyle że twarzą w drugą stronę, całkowicie nieświadom jej szybko pogarszającego się stanu. Resztką sił spróbowała jeszcze raz podnieść rękę, tym razem lewą, ale była w stanie tylko lekko wyprostować palce. Usiłowała go zawołać, jednak z ust nie wydobył się żaden dźwięk. Potem znowu poczuła zawrót głowy, jeszcze gorszy niż poprzedni. Serce nadal waliło jak szalone, z narastającym wysiłkiem wciągała powietrze do płuc. Coraz trudniej było jej oddychać, stopniowo postępowało porażenie mięśni i w konsekwencji się dusiła.

W tym momencie pokój zaczął szybciej wirować, w uszach rozległo się dzwonienie. Dźwięk narastał, a dokoła zapadała ciemność otulająca ją niczym ciepły koc. Nie mogła się poruszyć, nie mogła oddychać, nie mogła myśleć…

Budzik w smartfonie George’a włączył się tuż po szóstej rano, wyrywając go ze spokojnego snu. Szybko go wyłączył i wyślizgnął się z łóżka, nie niepokojąc Kasey. Tak zwykle wyglądały ich poranki. Chciał, by Kasey spała jak najdłużej, bo często miewała problemy z zaśnięciem. Poszedł do łazienki z komórką w ręku. Jak większość osób obecnie, prawie nigdy nie rozstawał się z aparatem. Ogolił się i wziął prysznic w niecałe dziesięć minut. Był dumny ze swojej samodyscypliny, pomogła mu przetrwać siedem lat studiów medycznych i rezydentury – ponury test wytrzymałości, w którym przeżycie najlepiej dostosowanych nie było tylko pustą frazą.

Szósta dwadzieścia! Pora budzić Kasey. Otworzył drzwi łazienki, wycierając energicznie włosy, i zauważył, że leży z otwartymi oczami i patrzy w sufit. Niebywałe. Zwykle spała jak zabita, wyrwanie jej ze snu wymagało kilkukrotnych prób.

– Od dawna nie śpisz? – zawołał, nie przestając wycierać włosów.

Żadnej odpowiedzi.

Wzruszył ramionami i wrócił do łazienki wyszorować zęby. Zostawił drzwi lekko uchylone. Kasey leżała bez ruchu, jakby pogrążona w letargu, ale to go nie zdziwiło, widywał ją już w takim stanie. Kiedy naprawdę się na czymś koncentrowała, często tak się wyłączała. Od kilku tygodni łamała sobie głowę nad tematem swojego doktoratu i jak dotąd nie udało jej się wymyślić nic sensownego. Nie dalej jak wczoraj wieczorem rozmawiali o tym przed snem.

Wrócił do sypialni, ale Kasey nadal ani drgnęła. Dziwne. Podszedł do łóżka, ciągle ze szczoteczką do zębów w ustach.

– Kasey? – wybulgotał, starając się jej nie opluć. – Nadal martwisz się doktoratem?

Znowu żadnej odpowiedzi. Patrzyła w sufit, nie mrugając, źrenice miała rozszerzone.

Nagle po plecach przebiegły mu ciarki. Coś było nie tak, bardzo nie tak! Leżała dziwnie nieruchomo. Spanikowany, wyrwał szczoteczkę z ust i nachylił się nad łóżkiem. Ma atak?

– Kasey! Słyszysz mnie? Zbudź się! – Chwycił ją za ramiona i mocno potrząsnął. Wyczuł nienormalną sztywność ciała i zdał sobie sprawę, że nie oddycha. – Kasey! Kochanie. Proszę, proszę. Boże! – Wskoczył na łóżko i spróbował zmierzyć puls na szyi dziewczyny. Chłód jej skóry sprawił, że serce podeszło mu do gardła. Zwalczył atak paniki i odgarnął pościel, żeby zacząć resuscytację krążeniowo-oddechową. Już przy pierwszej próbie wyczuł nienormalny opór i zauważył, że jej oczy są nie tylko otwarte, ale całkowicie znieruchomiałe. – Mój Boże, Kasey! – Wzdrygnął się ze zgrozą. Wchodziła już w rigor mortis. Była martwa! Jego narzeczona – cały jego świat – zmarła w nocy, a on, lekarz, po prostu to przespał.

Opadł na podłogę i oparty plecami o ścianę zaniósł się płaczem. Minęło dwadzieścia minut, zanim wziął się w garść na tyle, by zadzwonić pod 911.

Rozdział 1

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 2

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 3

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 4

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 5

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 6

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 7

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 8

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 9

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 10

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 11

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 12

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 13

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 14

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 15

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 16

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 17

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 18

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 19

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 20

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 21

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 22

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 23

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 24

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 25

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 26

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 27

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 28

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 29

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 30

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 31

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 32

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 33

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 34

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 35

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 36

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 37

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 38

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 39

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 40

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 41

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 42

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 43

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 44

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 45

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 46

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 47

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 48

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 49

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 50

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 51

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 52

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 53

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 54

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 55

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 56

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 57

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 58

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 59

Dostępne w wersji pełnej

Epilog

Dostępne w wersji pełnej

Od Autora

Dostępne w wersji pełnej

Spis treści

Karta tytułowa

Prolog

CZĘŚĆ PIERWSZA

Rozdział 1

Rozdział 2

Rozdział 3

Rozdział 4

Rozdział 5

Rozdział 6

Rozdział 7

Rozdział 8

Rozdział 9

Rozdział 10

Rozdział 11

Rozdział 12

Rozdział 13

CZĘŚĆ DRUGA

Rozdział 14

Rozdział 15

Rozdział 16

Rozdział 17

Rozdział 18

Rozdział 19

Rozdział 20

Rozdział 21

Rozdział 22

Rozdział 23

Rozdział 24

Rozdział 25

Rozdział 26

Rozdział 27

Rozdział 28

Rozdział 29

Rozdział 30

Rozdział 31

Rozdział 32

Rozdział 33

Rozdział 34

Rozdział 35

Rozdział 36

Rozdział 37

Rozdział 38

Rozdział 39

Rozdział 40

Rozdział 41

Rozdział 42

Rozdział 43

Rozdział 44

Rozdział 45

CZĘŚĆ TRZECIA

Rozdział 46

Rozdział 47

Rozdział 48

Rozdział 49

Rozdział 50

Rozdział 51

Rozdział 52

Rozdział 53

Rozdział 54

Rozdział 55

Rozdział 56

Rozdział 57

Rozdział 58

Rozdział 59

Epilog

Od Autora

Karta redakcyjna

Tytuł oryginału: Cell

Copyright © 2014 by Robin Cook

All rights reserved

Copyright © for the Polish e-book edition by REBIS Publishing House Ltd., Poznań 2014

Informacja o zabezpieczeniach

W celu ochrony autorskich praw majątkowych przed prawnie niedozwolonym utrwalaniem, zwielokrotnianiem i rozpowszechnianiem każdy egzemplarz książki został cyfrowo zabezpieczony. Usuwanie lub zmiana zabezpieczeń stanowi naruszenie prawa.

Redaktor: Elżbieta Bandel

Konsultacja: lek. med. Anna Karczewska

Opracowanie graficzne serii i projekt okładki: Zbigniew Mielnik

Fotografia na okładce

© Natalia Siverina / Dreamstime.com

Wydanie I e-book

(opracowane na podstawie wydania książkowego:

Komórka, wyd. I, Poznań 2014)

ISBN 978-83-7818-276-4

Dom Wydawniczy REBIS Sp. z o.o.

ul. Żmigrodzka 41/49, 60-171 Poznań

tel. 61-867-47-08, 61-867-81-40; fax 61-867-37-74

e-mail: rebis@rebis.com.pl

www.rebis.com.pl

Plik opracował i przygotował Woblink

woblink.com