Jonathanowi i Marion

Podziękowania

Oto lista osób, którym pragnę podziękować za ich bezcenne rady i pomoc przy pisaniu tej książki:

Czcigodny Michael Beloff, radca królewski, Kevin Robinson, Simon Bainbridge,

Rosie de Courcy, Mari Roberts, Alison Prince oraz

Billy Little (BX7974, Więzienie Jej Królewskiej Mości Whitemoor).

Lic. Victoria College of Music (dyplom z wyróżnieniem),

Lic. nauk ścisłych (dyplom z wyróżnieniem),

socjologia (Uniw. Otwarty),

Dyplom z dziedziny polityki społecznej i kryminologii (Uniw. Otwarty).

Prolog

– Tak – powiedziała Beth.

Chciała udać zaskoczenie, ale nie bardzo się jej to udało, bo o tym, że się pobiorą, zdecydowała, kiedy jeszcze chodzili do szkoły. Jednak zdumiało ją, gdy Danny ukląkł na jedno kolano na środku restauracji pełnej ludzi.

– Tak – powtórzyła, pragnąc, żeby wstał, zanim wszyscy przestaną jeść i utkwią w nich wzrok. Lecz on ani drgnął. Nadal klęcząc, niczym magik wyczarował znikąd maleńkie puzderko. Otworzył je i oczom Beth ukazał się prosty złoty pierścionek z pojedynczym brylantem, o wiele większym, niż się spodziewała – choć brat już jej powiedział, że Danny wydał nań dwie miesięczne pensje.

Kiedy Danny w końcu podniósł się z klęczek, znowu sprawił jej niespodziankę, bo od razu zadzwonił do kogoś ze swojej komórki. Beth dobrze wiedziała do kogo.

– Powiedziała „tak”! – oznajmił triumfalnie. Beth z uśmiechem obejrzała brylant pod światło. – Przyłącz się do nas, brachu – rzekł Danny, nim zdążyła go powstrzymać. – Dobra, spotkajmy się w tym barze blisko Fulham Road, tam, gdzieśmy poszli po meczu drużyny Chelsea w zeszłym roku.

Beth nie protestowała. W końcu Bernie był nie tylko jej bratem, ale też najstarszym przyjacielem Danny’ego i on pewno już go poprosił, żeby został drużbą.

Gdy Danny zagadnął przechodzącego kelnera o rachunek, do stolika podbiegł kierownik sali.

– Na koszt firmy – oznajmił z ciepłym uśmiechem.

To miała być noc niespodzianek.

Kiedy Beth i Danny weszli do pubu Pod Herbem Dunlopów, zobaczyli Berniego przy narożnym stoliku, na którym stała butelka szampana i trzy kieliszki.

– Fantastyczna wiadomość – powiedział, zanim jeszcze usiedli.

– Dzięki, brachu – rzekł Danny, ściskając mu rękę.

– Dzwoniłem już do staruszków – oznajmił Bernie, wyciągając korek i nalewając szampana do trzech kieliszków. – Wcale się nie zdziwili, ale przecież ćwierkały o tym wszystkie wróble w Bow.

– Nie mów mi, że oni też się tu zjawią – powiedziała Beth.

– Nic z tego – odparł Bernie, unosząc kieliszek. – Dziś macie tylko mnie. Za waszą pomyślność i za zwycięstwo West Ham!

– Choć jedno z tych życzeń ma szansę się spełnić, no nie? – rzucił Danny.

– Ty byś wziął ślub z West Ham, gdybyś mógł – rzekła Beth z uśmiechem.

– Źle by na tym nie wyszedł – mruknął Bernie.

Danny wybuchnął śmiechem.

– Do końca życia będę wierny im i jej – powiedział.

– Z wyjątkiem sobotnich popołudni – przypomniał mu Bernie.

– I może nawet będziesz musiał jakieś poświęcić, kiedy przejmiesz warsztat po tacie – zauważyła Beth.

Danny zmarszczył brwi. Widział się z ojcem Beth w przerwie na lunch i poprosił go o zgodę na poślubienie jego jedynej córki – pewne tradycje niełatwo giną na East Endzie. Pan Wilson bardzo się ucieszył, że Danny zostanie jego zięciem, ale rzekł, że zmienił zdanie w sprawie, którą Danny uważał za zaklepaną.

– Tylko se nie myśl, że będę ci mówił „panie kierowniku”, jak zajmiesz miejsce mojego staruszka – wyrwał go z zamyślenia Bernie.

Danny się nie odezwał.

– Czy to on, czy mi się wydaje? – rzekła Beth, spojrzawszy na drugi koniec sali.

Danny przyjrzał się czwórce mężczyzn stojących przy barze.

– To pewnikiem on – potwierdził.

– To znaczy kto? – spytał Bernie.

– Ten gość, co gra doktora Beresforda w Recepcie.

– Lawrence Davenport – szepnęła Beth.

– Mogę pójść i poprosić go o autograf – zaproponował Bernie.

– Ależ nie – rzekła Beth. – Co prawda mama za nim przepada.

– Coś mi się wydaje, że on jest w twoim guście – rzucił Bernie, dolewając do kieliszków.

– Nic podobnego – zaprzeczyła Beth trochę za głośno, co zwróciło uwagę jednego z mężczyzn przy barze. – Poza tym – dodała, uśmiechając się do narzeczonego – Danny jest o wiele przystojniejszy niż Lawrence Davenport.

Bernie ryknął śmiechem.

– Też coś! Nie myśl, siostrzyczko, że jak Danny dla odmiany się ogolił i umył włosy, to będzie tak zawsze. Nic z tego! Pamiętaj, że twój przyszły mąż pracuje na East Endzie, a nie w City.

– Danny może być, kim zechce – rzekła Beth, ująwszy rękę narzeczonego.

– To znaczy kim, siostrzyczko? Burżujem czy ciulem? – zagadnął Bernie, walnąwszy Danny’ego pięścią w ramię.

– Danny ma takie plany co do warsztatu, że ty…

– Cii – uciszył ją Danny, dolewając przyjacielowi do kieliszka.

– To dobrze, bo żeniaczka kosztuje – rzekł Bernie. – Na początek musicie znaleźć jakiś kąt.

– Za rogiem jest na sprzedaż mieszkanie w suterenie – powiedział Danny.

– A macie dość gotówki na zadatek? – zainteresował się Bernie. – Nawet na East Endzie nie dostaniesz takiej chaty za darmo.

– Zaoszczędziliśmy tyle, że na zadatek wystarczy – powiedziała Beth. – A jak Danny przejmie warsztat od taty…

– Opijmy to – wtrącił Bernie, ale okazało się, że butelka jest pusta. – Zamówię jeszcze jedną.

– Nie – stanowczo sprzeciwiła się Beth. – Nie wiem jak wy, ale ja muszę być jutro w pracy na czas.

– Do diabła! – rzucił Bernie. – Nie co dzień moja siostrzyczka zaręcza się z moim najlepszym kumplem. Jeszcze jedną butelkę! – zawołał.

Barman się uśmiechnął i wyjął z lodówki pod kontuarem drugą butelkę szampana. Jeden z mężczyzn przy barze spojrzał na etykietę.

– Pol Roger – powiedział, po czym dodał głośno: – Szkoda dla nich.

Bernie się poderwał, ale Danny natychmiast pociągnął go z powrotem na krzesło.

– Olej ich, brachu – poradził. – Niewarci są splunięcia.

Barman podszedł do nich energicznym krokiem.

– Nie chcę tu rozróby, chłopaki – powiedział, wyciągając korek. – Jeden z nich obchodzi dziś urodziny i trochę za dużo wypili.

Kiedy barman napełniał kieliszki, Beth przyjrzała się czterem mężczyznom. Jeden z nich wlepił w nią wzrok. Mrugnął, rozchylił usta i oblizał wargi. Beth prędko się odwróciła i stwierdziła z ulgą, że Danny i brat są pochłonięci rozmową.

– To dokąd w podróż poślubną?

– Do Saint-Tropez – rzekł Danny.

– To was uderzy po kieszeni.

– Ale ciebie tam nie zabierzemy – przekomarzała się Beth.

– Ta dziwka całkiem dobrze się prezentuje, póki nie otworzy ust – dobiegł głos od baru.

Bernie znów się poderwał i natknął się na wyzywające spojrzenia dwóch mężczyzn przy barze.

– Oni są pijani – rzuciła Beth. – Po prostu nie zwracaj na nich uwagi.

– Och, nie wiem – powiedział drugi mężczyzna. – Czasem lubię, jak dziwka ma otwarte usta.

Bernie złapał pustą butelkę i Danny przytrzymał go z największym trudem.

– Chodźmy – oznajmiła stanowczo Beth. – Nie chcę, żeby banda snobistycznych ważniaków popsuła mi wieczór zaręczynowy.

Danny natychmiast wstał, lecz Bernie nie ruszał się z miejsca, dopijając szampana.

– Chodź, zwijajmy się stąd, żebyśmy nie zrobili czegoś, czego potem będziemy żałować – przynaglił go Danny.

W końcu Bernie wstał i z ociąganiem podążył za przyjacielem, ale ani na moment nie spuszczał oka z czterech mężczyzn przy barze. Beth z zadowoleniem zauważyła, że odwrócili się plecami i wydawali się pochłonięci rozmową.

Jednak w chwili, gdy Danny otwierał tylne drzwi pubu, jeden z nich się obrócił ze słowami:

– Idziemy sobie, tak? – I wyjmując portfel, dodał: – Jak się z nią zabawicie, mnie i moim przyjaciołom jeszcze starczy na zbiorowe dymanko.

– Ale z ciebie ścierwo – rzucił Bernie.

– To może wyjdziemy i załatwimy sprawę?

– Do usług, baranie – warknął Bernie, ale Danny wypchnął go przez drzwi na uliczkę, zanim zdążył zareagować.

Beth prędko zatrzasnęła drzwi i ruszyła przed siebie. Danny schwycił przyjaciela za łokieć, ale ledwie uszli parę kroków, Bernie go odtrącił.

– Wróćmy i załatwmy się z nimi – powiedział.

– Nie dziś wieczór – odrzekł Danny i nie puszczając jego ramienia, dalej prowadził go uliczką.

Kiedy Beth doszła do głównej ulicy, ujrzała mężczyznę, którego Bernie nazwał baranem: stał, trzymając jedną rękę za plecami. Rzucił Beth pożądliwe spojrzenie i znów oblizał wargi. Wtem zza rogu wypadł zadyszany jeden z jego przyjaciół. Beth się odwróciła i spojrzała na brata; stał z rozstawionymi nogami, miał minę człowieka, który nie ustąpi pola. Uśmiechał się.

– Wracajmy do środka! – krzyknęła do Danny’ego, ale w tym momencie zobaczyła, że dwóch pozostałych mężczyzn stoi przy drzwiach i zagradza drogę.

– Pieprzyć ich – rzucił Bernie. – Czas dać łachudrom nauczkę.

– Nie, nie – prosiła Beth.

Tymczasem jeden z mężczyzn ruszył do ataku.

– Ty się zajmij baranem – rzekł Bernie – a ja dam wycisk tamtym trzem.

Beth patrzyła ze zgrozą, jak „baran” wymierzył cios, który trafił Danny’ego w podbródek i odrzucił go do tyłu. Danny odzyskał równowagę, zdążył zablokować kolejne uderzenie, upozorował atak, wykonał zwód i uderzył, zaskakując przeciwnika. Ten opadł na jedno kolano, ale prędko się poderwał i ponownie natarł na Danny’ego.

Dwaj mężczyźni przy drzwiach nie wykazywali ochoty, żeby się przyłączyć, więc Beth przypuszczała, że bójka szybko się skończy. Na jej oczach brat wymierzył drugiemu mężczyźnie cios hakiem z taką siłą, że omal go nie znokautował. Czekając, aż tamten się podniesie, Bernie krzyknął do Beth:

– Hej, siostrzyczko, złap taksówkę. Migiem go załatwię i potem trzeba się będzie stąd zmyć.

Beth nie ruszała się, dopóki nie była pewna, że Danny bierze górę nad „baranem”. Ten leżał na ziemi z rozrzuconymi rękoma i nogami, a Danny go przygniatał, wyraźnie mając nad nim przewagę. Rzuciła im jeszcze jedno spojrzenie, po czym niechętnie posłuchała brata. Puściła się pędem i kiedy dobiegła do głównej ulicy, zaczęła się rozglądać za taksówką. Nie czekała dłużej niż dwie minuty, gdy dojrzała znajomy żółty znak „Wolny”.

W chwili, gdy zatrzymywała taksówkę, mężczyzna, którego Bernie powalił, przeszedł koło niej chwiejnym krokiem i znikł w mroku nocy.

– Dokąd, skarbie? – spytał taksówkarz.

– Bacon Road, Bow – odparła Beth, otwierając tylne drzwi. – I za chwilę dołączy do mnie dwóch przyjaciół.

Taksówkarz spojrzał ponad jej ramieniem w głąb uliczki.

– Myślę, skarbie, że to nie taksówka jest wam potrzebna – powiedział. – Gdyby to byli moi przyjaciele, wezwałbym karetkę.

KSIĘGA I. Proces

Rozdział 1

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 2

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 3

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 4

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 5

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 6

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 7

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 8

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 9

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 10

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 11

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 12

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 13

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 14

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 15

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 16

Dostępne w wersji pełnej.

KSIĘGA II. WIĘZIENIE

Rozdział 17

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 18

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 19

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 20

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 21

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 22

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 23

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 24

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 25

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 26

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 27

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 28

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 29

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 30

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 31

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 32

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 33

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 34

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 35

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 36

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 37

Dostępne w wersji pełnej.

KSIĘGA III. WOLNOŚĆ

Rozdział 38

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 39

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 40

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 41

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 42

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 43

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 44

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 45

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 46

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 47

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 48

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 49

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 50

Dostępne w wersji pełnej.

KSIĘGA IV. ZEMSTA

Rozdział 51

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 52

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 53

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 54

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 55

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 56

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 57

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 58

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 59

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 60

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 61

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 62

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 63

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 64

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 65

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 66

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 67

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 68

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 69

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 70

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 71

Dostępne w wersji pełnej.

KSIĘGA V. WYBAWIENIE

Rozdział 72

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 73

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 74

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 75

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 76

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 77

Dostępne w wersji pełnej.

KSIĘGA VI. WYROK

Rozdział 78

Dostępne w wersji pełnej.

Rozdział 79

Dostępne w wersji pełnej.

Spis treści

Okładka

Karta tytułowa

Dedykacja

Podziękowania

Prolog

KSIĘGA I. Proces

Rozdział 1

Rozdział 2

Rozdział 3

Rozdział 4

Rozdział 5

Rozdział 6

Rozdział 7

Rozdział 8

Rozdział 9

Rozdział 10

Rozdział 11

Rozdział 12

Rozdział 13

Rozdział 14

Rozdział 15

Rozdział 16

KSIĘGA II. WIĘZIENIE

Rozdział 17

Rozdział 18

Rozdział 19

Rozdział 20

Rozdział 21

Rozdział 22

Rozdział 23

Rozdział 24

Rozdział 25

Rozdział 26

Rozdział 27

Rozdział 28

Rozdział 29

Rozdział 30

Rozdział 31

Rozdział 32

Rozdział 33

Rozdział 34

Rozdział 35

Rozdział 36

Rozdział 37

KSIĘGA III. WOLNOŚĆ

Rozdział 38

Rozdział 39

Rozdział 40

Rozdział 41

Rozdział 42

Rozdział 43

Rozdział 44

Rozdział 45

Rozdział 46

Rozdział 47

Rozdział 48

Rozdział 49

Rozdział 50

KSIĘGA IV. ZEMSTA

Rozdział 51

Rozdział 52

Rozdział 53

Rozdział 54

Rozdział 55

Rozdział 56

Rozdział 57

Rozdział 58

Rozdział 59

Rozdział 60

Rozdział 61

Rozdział 62

Rozdział 63

Rozdział 64

Rozdział 65

Rozdział 66

Rozdział 67

Rozdział 68

Rozdział 69

Rozdział 70

Rozdział 71

KSIĘGA V. WYBAWIENIE

Rozdział 72

Rozdział 73

Rozdział 74

Rozdział 75

Rozdział 76

Rozdział 77

KSIĘGA VI. WYROK

Rozdział 78

Rozdział 79

Strona redakcyjna

Tytuł oryginału: A Prisoner of Birth

Copyright © Jeffrey Archer 2008

All rights reserved

Copyright © for the Polish e-book edition by REBIS Publishing House Ltd., Poznań 2012

Informacja o zabezpieczeniach

W celu ochrony autorskich praw majątkowych przed prawnie niedozwolonym utrwalaniem, zwielokrotnianiem i rozpowszechnianiem każdy egzemplarz książki został cyfrowo zabezpieczony. Usuwanie lub zmiana zabezpieczeń stanowi naruszenie prawa.

Redaktor: Elżbieta Jeżewska

Opracowanie graficzne serii, projekt i opracowanie graficzne okładki oraz ilustracja na okładce: Zbigniew Mielnik

Zdjęcie Autora

© Terry O’Neil

Wydanie I e-book

(opracowane na podstawie wydania książkowego:

Więzień urodzenia, wyd. II, Poznań 2012)

ISBN 978-83-7818-138-5

Dom Wydawniczy REBIS Sp. z o.o.

ul. Żmigrodzka 41/49, 60-171 Poznań

tel. 61-867-47-08, 61-867-81-40; fax 61-867-37-74

e-mail: rebis@rebis.com.pl

www.rebis.com.pl

Konwersja do formatu epub:

AKAPIT, Poznań, tel. 61-879-38-88